مگ بلاگ

هوش مصنوعی و نبرد هوایی بدون سرنشین

هوش مصنوعی و نبرد هوایی بدون سرنشین

در چنین محیط ناآرامی، جای تعجب نیست که کشورها برای ایجاد هنجارهای داخلی، نقش‌های عملکردی و زیرساخت‌ها برای استفاده حداکثری از مزایای نبرد بدون سرنشین می‌جنگند. از بسیاری جهات، این فشار به سمت نبردهای بدون سرنشین مجهز به هوش مصنوعی در جت های جنگنده همچنین به معنای توسعه استراتژی هایی برای ایمن سازی سیستم های خودمختار و همچنین یادگیری دفاع در برابر آنها است. وابستگی فزاینده به هوش مصنوعی خطرات جدیدی را برای واحدهای نظامی ایجاد می‌کند، به‌ویژه هنگام کاهش تهدیدات امنیت سایبری در حال انجام و آینده.

در میان کاستی‌های سیستم‌های تسلیحاتی نیروی هوایی ایالات متحده، شرکت رند در گزارش تحقیقاتی خود به اشتراک می‌گذارد که کنترل و پاسخگویی برای امنیت سایبری سیستم نظامی اغلب در چندین سازمان پخش می‌شود. به همین دلیل استناد می کند که می تواند منجر به چالش هایی در تصمیم گیری و پاسخگویی شود. با این حال، به دلیل غیرقابل پیش بینی بودن امنیت سایبری در کل، بسیار مهم است که بدانیم ایالات متحده تنها کشوری نیست که این مشکل را دارد.

علاوه بر این، درک این نکته مهم است که اگرچه الگوریتم‌ها می‌توانند فرآیندهای تصمیم‌گیری را ساده کنند، اما فاقد عنصر انسانی انعطاف‌پذیری هستند. در برخی موارد، تصمیم گیری در چند ثانیه بر اساس غریزه جنبه مهمی از حفظ زندگی است.

به دلیل ماهیت فراملیتی هوش مصنوعی، درک چالش ها و همچنین فرصت های آن برای تدوین پیش نویس مقررات ضروری است، قبل از اینکه قابلیت های آن از دست برود. در کنار سایر فناوری‌های نوظهور، مانند بیوتکنولوژی، رباتیک، و محاسبات کوانتومی، ما به سختی سطح کاربردهای نظامی در هوش مصنوعی، از جمله پیامدهای آن را خراشیده‌ایم.

امتیاز شما به این نوشته چند است؟